Een favorietenrol voor Van der Wal is in alle eerlijkheid geen vanzelfsprekendheid meer, zoals dat twee jaar geleden wel het geval was. De top in het peloton is breder geworden, de concurrentie heviger dan ooit. Maar het toeval wilde dat juist het gros van die concurrenten in hetzelfde weekend voorrang verleenden aan een optreden tijdens de World Cup in Berlijn.
Irene Schouten, Mariska Huisman, Francesca Lollobrigida zouden daar uitkomen, al bleef de zieke Huisman uiteindelijk thuis. Bovendien was ook Janneke Ensing niet aanwezig in Tilburg, en daarmee was de angel een beetje uit het sprintgeweld binnen het vrouwenpeloton.
Van der Wal besefte dat ook. ’’Niet iedereen was hier, dat legt natuurlijk wel wat meer druk op mij. Ik ben er vanavond ook vol voor gegaan. Aan de andere kant: dat doe ik ook als ze er wel bij zijn.’’
De rappe Groningse ziet hoe de invloed van de langebaan de laatste weken best groot is op het vrouwenpeloton. ’’Er is regelmatig een aantal dames dat je mist en dat is niet zonder gevolgen. De laatste weken zijn de wedstrijden toch anders. Minder hard. Begrijp me goed, daar ben ik zelf natuurlijk ook bij, maar het is wel zo. De vrouwen die er nu niet zijn, dat zijn wel de meiden die mede een groot stempel op de wedstrijden drukken.’’
Van der Wal hoopt daarom op een snelle terugkeer van alle krachten, ook al zou dat theoretisch haar kansen op succes verkleinen. Maar de rijdster van Mobility/Okkinga is te veel liefhebster. ’’Ik wil graag mooie wedstrijden, wil graag dat we de sport ook verkopen aan het publiek. Dat hebben we dit seizoen al behoorlijk vaak gedaan en ook vanavond vond ik het niet saai. Maar als iedereen er is, zijn de races nog mooier.’’
Sprankelend was het hoe dan ook niet, hoewel er regelmatig een aanval werd geplaatst. Maar dat leidde nooit tot succes. Ook niet diep in de wedstrijd, met de bel in zicht. Zes vrouwen maakten zich los en leken een beslissend gat te slaan. Maar Elma de Vries, Yvonne Spigt, Corina Strikwerda, Leonie Lubbinge, Pien Keulstra en Sharon Hendriks strandden in het zicht van de haven. Enerzijds omdat de samenwerking ontbrak, anderzijds omdat aan de kop van het peloton onder andere Mastermind en de steeds sterkere vrouwen van Koga tempo maakten.
’’Ik kon zelf niet meer, maar we werkten ook niet goed meer samen’’, verklaarde Lubbinge. Sharon Hendriks had nog een andere verklaring. ’’Ik mocht niet rijden van mijn ploegleider Thijs de Vries. Er waren eerder andere ploegen geweest die liepen te klooien, en hij vond dat wij het nu maar eens aan anderen moesten overlaten.’’
Een risico, erkende ook Foske Tamar van der Wal, omdat Hendriks in die kopgroep waarschijnlijk wel de snelste was. ’’Maar dat heeft goed uitgepakt omdat ik het nu kon afmaken. Dat is het voordeel als je iets meer mogelijkheden in de ploeg hebt, zoals wij nu met Sharon Hendriks erbij. We hebben het spel goed gespeeld.’’
In het klassement veranderde er ondanks de afwezigheid van Mariska Huisman niet veel. Ploeggenote Lisa van der Geest liep wel in, maar de voorsprong van Huisman is nog steeds groot.