De ploeg van Achtereekte, Team Clafis, kondigde al ruim voor het seizoen aan bij de wereldbekerwedstrijden in Obihiro en Seoul niet mee te doen. De impact van de reis is te groot, meent coach Jillert Anema. Zelfs de goede resultaten van zijn rijders op de KPN NK veranderen daar niets aan, weet Achtereekte.
“We hebben het er wel over gehad, maar hij heeft goed uitgelegd hoe hij het ziet. Het seizoen is nog lang”, zegt ze. “Het is jammer dat we daardoor de vijf kilometer niet kunnen rijden, maar ik snap Jillert wel.”
Het overslaan van de eerste wedstrijden zorgt voor nog een complicatie, want daardoor starten Achtereekte en ook Kleibeuker in Berlijn in de B-groep en moeten ze nog voor promotie naar de A-groep vechten om in Heerenveen, de week erna, voor een vol Thialf te mogen rijden. “Ik wil in Heerenveen wel voor eigen publiek rijden. Dan moet ik in Berlijn heel hard rijden”, concludeert Achtereekte.
Dat heeft de rijdster van Team Clafis wel in zich, want ze reed op de KPN NK Afstanden bijzonder sterk. Ze overtrof ook haar eigen verwachtingen. “Ik had niet verwacht dat het nu al zo goed zou gaan”, zegt ze. “Ik ben pas in april begonnen met trainen omdat ik nog moest herstellen van een schouderoperatie. Daardoor was ik later dan de rest.”
Vooral de derde plaats op de drie kilometer kwam als een verrassing. Tijdens de laatste rit stond ze derde en in de overtuiging dat de laatste twee rijdsters sneller zouden zijn, ging ze uit van een vijfde plek. Daar was ze al dik tevreden mee, want het betekende een startbewijs voor de World Cups. Maar het bleek meer: ze pakte haar eerste medaille op die afstand.
“Dit weekend begon zuur met een matige 1500 meter, maar daarna heb ik laten zien dat ik het wel kan”, lacht ze.
Na een paar jaar bij Team Corendon en diens voorloper Op=Op Voordeelshop verkaste Achtereekte vorig jaar naar Project2018 van Johan de Wit. Deze zomer pakte ze weer haar biezen en ging naar Team Clafis. Dat betekende een breuk met de manier waarop ze in het verleden trainde.
“De krachttraining is eruit en daardoor kan ik meer ontspannen rijden. En ik heb veel meer duurwerk gedaan. Daarnaast heeft de hoogtestage in Livigno me veel beter gemaakt”, zegt ze. De overgang naar Jillert Anema verliep heel soepel. De uitgesproken coach was direct vol vertrouwen over haar kunnen. “Hij sprak met me toen ik nog met mijn arm in een mitella liep. Hij zei al meteen dat ik in november nog niet zo goed hoefde te zijn.” Die geruststellende woorden bleken overbodig, want met twee medailles waren de KPN NK Afstanden voor Achtereekte meer dan geslaagd.