Het tekent de ambitie van de nog maar 20-jarige schaatsster, die vorig jaar voor haar studie én de sport verhuisde van Bergambacht naar Groningen. Daar studeert ze Bewegingswetenschappen, wat ze combineert met haar optredens in de marathon en op de langebaan. Het is haar eerste jaar in de topdivisie van het marathonschaatsen, maar rijdt in de rondte als een ervaren kracht.
“Het is mij ook heel erg meegevallen”, opent ze dan ook het gesprek nadat de rijdster van Speelman als 22e over de finish is gekomen. “Het is altijd afwachten of je bij een team terecht kan en of je de stap kan maken, maar het was goed dat mijn oud-ploegleider Martin van de Pol me aanmoedigde. ‘Doe het nou maar’, zei hij. Ik ben blij dat ik zijn advies heb opgevolgd.”
Hoewel ze regelmatig in de aanval te zien is en op die manier een stempel kan drukken op het koersverloop, ziet ze eerste jaar op het hoogste niveau toch echt als een leerjaar. De zelfbewuste rijdster wil eerst haar plekje vinden in het peloton. Kijken wat het niveau is en waar ze staat ten opzichte van de concurrentie. Nu het seizoen op het eind loopt, weet ze intussen waar ze staat. In de sprint kan ze niet op tegen de toppers, dus is de ontsnapping haar terrein.
“Zo word ik ook steeds sterker”, klinkt het opgewekt. “Tijdens de Alternatieve Elfstedentocht heb ik me bijvoorbeeld echt verbaasd. Ik wist niet dat ik dat in me had”, vertelt ze over haar beste wedstrijd van het seizoen. Na een afwachtende koers wist ze als eerste te ontsnappen uit de greep van het peloton en de sprong naar de kopgroep te wagen. De uitgebluste vrouwen vooraan liet ze vervolgens snel achter zich.
“De tel was ik kwijt en ik zag zwart voor mijn ogen. Ik dacht dat ik er was, maar moest nog een rondje. Dan is elf kilometer nog heel ver. Het is een wonder dat ik niet elke scheur pakte. Ik had niet eens door dat Anne en Veerle voorbij kwamen. Het was bij mij echt op.” Terugkijkend op die bijzondere dag op de Weissensee straalt ze gelijk van oor tot oor. “Onderweg dacht ik ook nog dat ik ooit nog eens terug zou komen om te winnen, als me dat die dag niet zou lukken. Hij staat nu hoog op mijn lijstje.”
Waar Prins nog op nul overwinningen op het hoogste niveau staat, gaat voor Lancee die vlieger niet meer op. Zij zette haar teller deze zaterdag op één. Ze won weliswaar de wedstrijd, maar haar ploeggenote Esther Kiel was misschien nog wel blijer. De rijdster zwaait na dit seizoen af en geniet volop van haar laatste wedstrijden. “Ik kijk uit naar Zweden, maar deze wedstrijd was echt nog wel een doel met de ploeg. Vooraf zag ik er best een beetje tegenop. Er komen steeds minder kansen, dus de druk wordt wat hoger. Dat vind ik best lastig, maar dat we dit nu met de fans en collega’s van Puur ICT kunnen doen, is echt genieten. Dit is een mooie beloning.”
Ten Cate sprint het snelst
De 17-jarige Mette ten Cate greep bij de beloften de overwinning door in de sprint af te rekenen met klassementsleidster Amber van der Meijden. De Nederlands kampioene allround bij de junioren mocht dankzij een wildcard starten bij de cupwedstrijd in Heerenveen. Gedurende de wedstrijd mengde ze zich niet prominent in de debatten, maar in de finale had ze nog genoeg punch in de benen voor de sprint.
De vrouwen van Fortune Coffee deden op kop van het peloton het voorbereidende werk voor Van der Meijden en haalden de ontsnapte Viviana Rodríguez nog bij. De draagster van het oranje ging als eerste de laatste ronde in, maar zag op het laatste rechte stuk Ten Cate nog voorbij poeven. Vorige week eindigde Ten Cate ook al voorin. Met een vierde plaats eindigde ze net naast het podium.
