Op IJsbaan Twente in Enschede hebben Gary Hekman en Marijke Groenewoud de eerste wedstrijd om de Trachitol Trophy gewonnen. Bij de tweede etappe van deze Vierdaagse, morgen in Utrecht, starten zij als klassementsleiders in het Trachitol-pijlenpak. Bij de beloften zegevierde Ruud Slagter na een massasprint.

De mannen hoefde in deze eerste etappe slechts tachtig rondes te koersen. Het tempo lag hoog en ontsnappen bleek niet mogelijk. "Het is heel andere wedstrijd dan normaal, want je moet er eigenlijk gelijk vol gas in vliegen", legt Hekman uit. "Voor je gevoel rijd je meteen naar je maximale hartslag toe en dat moet je dan vast zien te houden. Het ging zo hard dat naar voren rijden soms zelfs niet lukte, en iedereen is supergretig."

In de slotfase van de koers werden de treintjes al spoedig opgezet en begon het spel van de sprinters. De dans werd lang geleid door AB Vakwerk, maar enkele ronden voor het einde leek die trein eventjes ontspoord. "Dat was zeker zo", vertelt Hekman. "Maar Evert (Hoolwerf) zei: 'Ik ga drie ronden voor het einde volle bak aan en rijd jullie naar de kop toe'. Dan is er weer een plan voor de finale en kun je die relatief rustig uitvoeren."

Bij het luiden van de laatste bel trok uiteindelijk Crispijn Ariëns van Team Okay Fashion & Jeans/Interfarms de eindsprint aan. In de laatste meters moest hij het echter afleggen tegen de razendsnelle Hekman en zijn teamgenoot Bart Hoolwerf. Luc ter Haar van satellietploeg AB Direct maakte met zijn derde plek het succes voor de groene brigade compleet. Bart Hoolwerf mag morgen het tablettenpak aantrekken, omdat hij beide tussensprints won.

Luc ter Haar, Gary Hekman en Bart Hoolwerf | Foto : Vincent Riemersma

Dat Hekman als eerste over de streep zou komen, stond vooraf niet vast in de steen. "Met zes ronden te gaan hadden Bart en ik 'mot' over wie voor wie de sprint zou aantrekken", lacht de winnaar. "We zeiden allebei: hij is voor jou. Ik heb jarenlang voor de sprint gereden zonder een man achter mij. Ik vind het schitterend dat ik nu een ploeggenoot achter de hand heb waar ik sprints voor kan aantrekken. Het is een andere rol in de ploeg en dat is mooi."

In het leiderspak begint Hekman morgen aan de koers op de Vechtsebanen. De vraag is of hij die trui vier dagen om zijn schouders kan houden. "Op een pak verdedigen, ben ik nooit zo gek op. Waarschijnlijk ga ik nog wel een keer een kopgroep missen en dat de vierdaagse daar dan wordt beslist. Ik verwacht wel dat op de tweede of derde dag een kopgroep gaat lopen. Maar natuurlijk wil ik hem behouden, want ik wil wedstrijden winnen. Op het moment dat het goed valt, moet je ze ook pakken."

Nuchter
Bij de vrouwen bleef het peloton de volle zestig ronden bij elkaar. Vluchtpoginkjes liepen op niets uit. Bij afwezigheid van Irene Schouten, die dit weekeinde in Polen bij de World Cup start, was Manon Kamminga de grote favoriet. Zij kwam echter op twintig ronden voor het einde ten val bij de laatste tussensprint, kon niet meer aanhaken bij het peloton en moest voortijdig de strijd staken. "Op het moment dat ik opstond, voelde ik mijn benen helemaal verzuren", verklaarde Kamminga na afloop.

Groenewoud zag haar concurrente vallen, maar telde de overwinning nog niet. "Ik houd er niet van om te rijden als iemand valt", aldus de latere winnares. "Het tempo bleef wel hoog en dan moet ik mee. Maar het is niet de manier waarop je per se wilt winnen. Het was een zenuwachtige koers in het peloton. Er was veel geduw en getrek dus wij gingen eerder aan dan gepland."

Nog voor de laatste bel sloegen Elisa Dul en Groenewoud een gaatje op het peloton. "Dat had ik eerste niet door", vertelt Groenewoud. In de slotronde toonde ze zich veruit de sterkste. "Op het grote scherm langs de baan zag ik de voorsprong dus halverwege het rechte stuk kon ik al met mijn handen omhoog. Dat is mooi aankomen." De tweede plek was voor Imke Vormeer en nummer drie werd Emma Engbers. Het tablettenpak zit om de schouders van Beau Wagemaker, die beide tussensprints won.

Foto : Vincent Riemersma

"Deze leiderstrui voelt wel goed. Vooraf was het niet echt een doel, want je weet nooit hoe je die wedstrijden doorkomt. Maar nu wil ik hem graag behouden. Ik ben een sprinter, maar vier dagen koersen kan ik wel aan", aldus Groenewoud, die vorig jaar als derde eindigde in het eindklassement. Van tevoren werd ze eveneens getipt als een van de favorieten, maar dat deert de rijdster van Team ZiuZ niet. "Ik heb niet het gevoel dat ik nu extra druk op mijn schouders heb. Ik ben een nuchtere Fries en maak mezelf nooit zo zenuwachtig voor de wedstrijd", besluit ze met een lach.

Neutralisatie
Bij de beloften mannen lag de wedstrijd over zestig ronden na meerdere uitlooppogingen op koers voor een massasprint. Met zeven ronden te gaan zorgde een valpartij echter voor een iets andere wending. Casper Zuurveld ging onderuit op het rechte stuk voor de finish en bleef liggen. De wedstrijd werd geneutraliseerd en terwijl het peloton langzaam voorbij reed, kon Zuurveld het ijs zelf verlaten. Er volgde een herstart met tien ronden op het bord.

Aleid Klompmaker waagde nog een ultieme poging met Richard van Schie en Bart Segers in zijn kielzog, maar ook deze aanval hield geen stand. Bij het uitkomen van de laatste bocht werd er breeduit richting finish gesprint. Slagter zegevierde met een lichte voorsprong voor Tom den Heijer en Daan Gelling. In Utrecht mag de rijder van Team Bauerfeind daarom aantreden in het pijlenpak en het sprintklassement wordt na een wedstrijd aangevoerd door Cas van Trierum.

Foto : Vincent Riemersma

Vooraf verwachtte Slagter al dat er naar hem gekeken zou worden, mocht de wedstrijd in een massasprint eindigen. "Op papier ben ik de snelste sprinter, maar dan moet je het nog wel doen. Dit seizoen ben ik twee keer verslagen door Harm Visser, maar hij rijdt hier niet (Visser start dit weekeinde op de Junior World Cup in Enschede, red.)."

Aan zijn overwinning houdt Slagter gemengde gevoelens over, vertelt hij na afloop. Een inhaalactie van zijn hand leidde de valpartij van Zuurveld in. "In die laatste ronden wil iedereen zijn positie voorin hebben. Ik zocht een gaatje, maar Casper wilde natuurlijk niet dat ik ertussen ging." Het gewenste gat bleek er niet te zijn en Zuurveld ging onderuit. "Dan voel je je wel verantwoordelijk voor zo'n val", aldus Slagter. "Na de herstart moest de knop snel om."

"Vorig jaar won ik ook de eerste wedstrijd en stond vervolgens elke etappe op het podium. Maar ik wilde té graag winnen en werd uiteindelijk derde in het eindklassement. De concurrentie is heel sterk dus er moeten veel aanvallen gepareerd worden. Gelukkig heb ik een team om mij heen en hopelijk kunnen we over drie dagen het klassement winnen. Maar er kan nog een hoop gebeuren." Na afloop ontving Slagter een gele kaart voor geduw en getrek, zijn tweede in vier wedstrijden. Maar hij zal morgen gewoon kunnen starten in Utrecht, omdat een rijder drie dagen de tijd heeft om te reageren op een schorsingsvoorstel.

Klik hier voor alle uitslagen. 

Door Anjuli Veltman - Laatste update op 22 nov om 14:50