Hij had als klein jochie drie dromen: olympisch kampioen worden, wereldkampioen worden en een wereldrecord rijden. Sinds vorige week kan Kjeld Nuis achter alle drie een vinkje zetten. Tijdens de World Cup-finale in Salt Lake City reed de 29-jarige rijder van Team Jumbo-Visma maar liefst twee wereldrecords. Een gesprek over zijn unieke prestatie. "Dit had ik never nooit voor mogelijk gehouden."

Is het allemaal al een beetje tot je doorgedrongen wat je hebt gedaan vorige week?
"Nou, ik kreeg vanmorgen die compilatie van De Wereld Draait Door opgestuurd en daar kreeg ik opnieuw kippenvel van. Die opbouw ernaartoe, de tekst erbij en de muziek eronder is heel mooi in elkaar gezet. Tijdens de Spelen was er ook zo'n prachtige video gemaakt. Afgelopen februari was dat één jaar geleden en kwam het op social media langs. Dat zijn van die dingen die je doen beseffen hoe vet het is wat je gedaan hebt."

Wanneer sta je er voor het eerst bij stil?
"Na de World Cup-finale zijn we met een clubje wezen skiën en snowboarden. Het is echt lekker om niet meteen te hoeven reizen en even chill tot jezelf te komen, ook al is het maar één dagje. Dan zit je in zo'n skilift en hoor je helemaal niets om je heen en denk je: ik heb gewoon gister een wereldrecord gereden. Dat soort momentjes heb je even nodig."

Heb je het gevoel dat je al bent wakker geworden uit je droom?
"Het is een beetje vergelijkbaar met de Olympische Spelen. Je voelt je niet in één keer olympisch kampioen, al ben je het wel. Ik denk dat dat pas komt als ik het seizoen ga evalueren."

Had je ooit voor mogelijk gehouden om twee wereldrecords in één weekend te rijden?
"Nee, never. Dit was echt niet normaal. Ik was supergebrand voor die 1000 meter. Ik wist dat het kon, aangezien ik er twee jaar geleden al zo dichtbij zat. Tijdens de race had ik niet het gevoel dat het goed ging. Ik waaide de bocht compleet uit, sneed hem slecht aan en was te veel gefocust op Lorentzen. Ik knokte voor elke meter en toen ik over de streep kwam, kon ik mijn tijd niet goed zien. Ik zag zijn 1.06,5 staan en dacht: heb ik weer, zit ik er weer een tiende boven. Ik dacht bij die andere tijd namelijk dat er 1.06,81 stond in plaats van 1.06,18. Ineens zag ik vuurwerk op het bord met 'world record' erop. Ik kon het niet geloven en na 200 meter kwam er een dikke oerkreet."

Dit bericht bekijken op Instagram

🥇Last week 🎥 Season is over ✅ -> Holidays!!!

Een bericht gedeeld door Kjeld Nuis (@kjeldnuis) op


Voelde je na de 1000 meter dat er ook een wereldrecord op de 1500 meter in zou zitten?

"Die 1500 meter kwam voor mij toch wel als een verrassing. Ik had een fantastische rit met Thomas Krol. We waren vooraf heel erg gespannen, maar ook gefocust. Ik deed eigenlijk alles tot 1300 meter goed. Ik maakte goed gebruik van Thomas en was lekker ontspannen en explosief aan het racen. In de laatste bocht was ik toch iets te veel aan het kijken of hij nog onderdoor kwam en toen maakte ik die fout. Dat was zonde. Stel dat ik 1.39 had gereden, dat was echt koning geweest. Als topsporter ben je dan toch niet helemaal tevreden, al is 1.40,1 bizar snel. Ik reed weliswaar al in rit twee, maar ik had wel zoiets van: hier gaan ze nooit meer aankomen."

Wat is het mooiste van een wereldrecord rijden?
"Dat je iets geflikt hebt wat nog nooit iemand heeft gedaan. Wat ook vet was – en op zich best wel knullig – was dat suffe bordje op de muur hangen. Het zijn van die sprookjesachtige dingen waar je als klein kind van droomt. Toen ik de eerste keer in Salt Lake City onder dat bord liep, dacht ik bij mezelf: het zou een droom zijn als ik mijn naam daar ooit op mag hangen. Nu mocht ik het doen en daar heb ik echt van genoten, ook al was er bijna geen publiek. Het betekent superveel voor me. Wat ik ook nog steeds bijzonder vind, is dat ik elke keer als ik naar de start ga, word aangesproken als 'olympic champion'. Oh yeah, dat ben ik, denk ik dan. Nu word ik ook als 'world record holder' aangesproken. Dat is bruut."

Een magisch gevoel ook lijkt me?
"Ja, precies. Zoals ik ontelbaar keer naar de race van Shani Davis heb gekeken, zullen kinderen die nu hard willen schaatsen naar mijn races gaan kijken. Ik ben nu hun voorbeeld, dat is een heel vet idee. Ook van mede-schaatsers kreeg ik dit seizoen complimenten. Tijdens het WK Sprint vertelde de Japanner Tatsuya Shinhama – de nummer twee van het WK Sprint – op weg naar het podium: 'You are skating with perfect technique'. Heel gaaf om te horen!"

Foto : Martin de Jong

Is het rijden van een wereldrecord vergelijkbaar met olympisch goud winnen?
"Ik denk dat veel mensen zeggen van niet, maar het is maar net wat jouw doelen zijn. Ik had van jongs af aan drie doelen en één daarvan was een wereldrecord rijden. Er wordt vaak gezegd dat je voor altijd olympisch kampioen bent en dat je een wereldrecord kunt kwijtraken en dus niet voor altijd hebt. Dat vind ik onzin, want je hebt iets gedaan wat nog nooit niemand gedaan heeft. Niemand neemt dat van je af."

Heeft dit jouw seizoen in één klap goed gemaakt?
"Ik hoor veel mensen zeggen dat ik een wat minder seizoen heb gedraaid, maar dit was juist mijn beste seizoen ooit! Ik begon het seizoen met een baanrecord in Inzell, won vlak voor Kerst twee Nederlandse titels en was op het EK Sprint in topvorm. Ik reed een baanrecord, maar kreeg helaas een diskwalificatie. Het enige dipje was op de WK Afstanden; daar won ik 'slechts' brons op de 1000 meter. Een paar weken later stond ik er weer en pakte ik als enige Nederlander een medaille op het WK Sprint. Ik ben mega tevreden over het seizoen."

Hoe reageerde je zoontje op jouw prestaties?
"Die begrijpt dat nog niet. Hij zegt wel: 'Papa gewonnen, papa heel goed geschaatst'. Hij kan ook wel juichen, maar hij weet niet wat een wereldrecord is. Wel grappig: als ik boodschappen met hem doe, probeert 'ie me na te doen. Dan gaat hij op de grond zitten en zegt 'ie wel honderdduizend keer: 'Klaar voor de start?' en dan wacht 'ie net zo lang totdat ik 'af' zeg. Zo is het bij mij ooit ook begonnen."

Dit bericht bekijken op Instagram

At least he THINKS he’s fast...🤣 #myboy❤️

Een bericht gedeeld door Kjeld Nuis (@kjeldnuis) op


Je hebt nu twee olympische titels, drie wereldtitels (inclusief teamsprint) en twee wereldrecords. Is je palmares nu compleet?

"Het klinkt misschien gek, maar het voelt heel bevredigend. Dit waren mijn dromen en ze zijn allemaal uitgekomen. Ik wil de komende jaren blijven winnen en ik hoop over drie jaar mijn olympische titels te verdedigen in China. Volgend jaar zijn de EK Afstanden in Heerenveen en een Europese titel zou ik nog wel aan mijn palmares willen toevoegen."

Met een beter gevoel kun je de vakantie niet in gaan hè?
"Nee, dit is heerlijk, echt heerlijk. Dit geeft nóg meer motivatie voor de zomer."

Door Rijcko Treep - Laatste update op 19 mrt om 14:49