Al tien jaar kijkt de liefhebber van de sprint uit naar Floor van den Brandt aan de start. Maar weinig schaatsers zijn namelijk zo snel over de eerste 100 meter. Het sprintkanon uit Brabant is dit jaar echter voor het laatst op het ijs te aanschouwen. Het is genoeg geweest. "Als je je niet voor 100 procent kunt inzetten voor de topsport, lukt het niet meer."

Van den Brandt nam het besluit om te stoppen na lang wikken en wegen. Na het mislopen van de Olympische Spelen vorig jaar wilde ze dit jaar bij Team FrySk weer 'terug naar de basis'. Dat lukte in eerste instantie goed, maar toch ontstond er twijfel bij Van den Brandt. Nu het naolympisch seizoen inmiddels over de helft is, is Van den Brandt er uit: dit wordt haar laatste jaar.

"Ik ben het team heel dankbaar voor de nieuwe start die ze me geboden hebben en ik ben ook blij dat het zo goed verloopt", licht ze haar besluit toe. "Maar als ik schaats wil ik me er voor de volle honderd procent voor kunnen inzetten. Ik merk dat me dat niet meer lukt. Mijn studie is leuk en ik wil ook andere dingen gaan doen. Dat lukt niet meer als je ook blijft schaatsen." Van den Brandt heeft haar bachelor Bewegingswetenschappen net afgerond en begint per 1 februari aan de master Sport Science.

Nooit meer 1000 meter
"Aan het begin van dit seizoen had ik nog het idee om vier jaar door te gaan, maar de afgelopen maanden heb ik steeds vaker gedacht: ik wil niet meer." Daarmee komt na dit seizoen een einde aan een tienjarige carrière. Na een sterk begin bij Jong Oranje kampte ze onder meer met de ziekte van Pfeiffer, maar bij Team Afterpay bloeide ze uiteindelijk op en zette haar beste prestaties neer. Na het stoppen van dat team keerde ze deze zomer terug bij voormalig Jong Oranje-trainer Siep Hoekstra, bij wie ze nu ook haar carrière zal afsluiten.

Bij haar besluit om te stoppen ging Van den Brandt niet over een nacht ijs. Bij de KPN NK Afstanden in december stond haar besluit al vast en nam ze al stilletjes afscheid van Thialf. "De 500 meter op de NK Afstanden was mijn laatste keer in een vol Thialf. Het is hartstikke mooi dat ik tien jaar op die ijsbaan heb mogen schaatsen. Voor de laatste keer heb ik vrienden en familie uitgenodigd en voor mezelf een goed NK gereden. Daar heb ik het al heel bewust afgesloten."

Een 9e plaats op de 500 meter bij het WK Afstanden in een vol Thialf (2015) | Foto : Soenar Chamid

Voor het KPN NK Sprint van komende week zal ze zich dan ook afmelden. "Ik wil geen 1000 meter meer rijden. Tot en met de 500 is het nog leuk en ga ik er voor, daarna wordt het te lastig." Het nieuwste en tevens laatste doel voor de Brabantse wordt de Sprint League, de nieuwe competitie voor de pure sprinters. "De 100 meter blijft toch een beetje mijn ding", lacht ze.

Met de focus op de nieuwe wedstrijdreeks, is de laatste wedstrijd van Van den Brandt bekend. Bij de Zilveren Bal, de slotwedstrijd van de competitie op 15 maart in Leeuwarden, wil ze voor de laatste keer genieten van de snelheid. "Het is fantastisch om te stoppen bij zo'n wedstrijd. Normaal gesproken heb je altijd de wedstrijdspanning en soms zelfs stress, maar omdat de Zilveren Bal de laatste wedstrijd van het seizoen is, kun je meer genieten van de show. Dat maakt het schaatsen daar zo leuk."

Positieve herinneringen
Van het WK Junioren in Moskou tot de Zilveren Bal in Leeuwarden, altijd reed Van den Brandt vol verbetenheid. Na het behalen van de zesde plaats op dat WK in Moskou was het grote doel om dat ook bij de senioren te behalen. Dat wereldpodium bereikte ze twee keer, in 2015 (9e) en 2017 (17e). In de World Cups wist ze individueel net geen podiumplaats te behalen. In november 2014 strandde ze in Seoul op een honderdste van het podium. Wel boekte ze twee overwinningen op de Teamsprint, maar ook dat is niet de mooiste herinnering aan haar profcarrière. 

"Het mooiste aan topsport is dat je zoveel over jezelf leert. Dat je zoveel plezier beleeft aan het doen wat je het allerleukst vindt, jezelf elke keer beter maken en er elke dag voor gaan. Ik heb zoveel mensen ontmoet en van iedereen geleerd. Ik ben hun en natuurlijk de sponsoren en begeleiding ontzettend dankbaar", vertelt ze. Dat die periode nu bijna afgesloten is, deert haar verder niet. "Het is jammer om dat achter me te laten, maar ik ben blij dat ik kan zeggen dat ik het tien jaar heb mogen doen."

Door Sjors Leek - Laatste update op 23 jan om 11:44