Nog nooit behaalde Nieuw-Zeeland een WK- medaille bij het schaatsen, tot Peter Michael daar op de eerste dag van de WK afstanden verandering in bracht. Hij mocht na afloop van de vijf kilometer in Gangneung een historische bronzen plak ophalen. Verbluft keert hij terug: “Ik besef het me geloof ik nog niet helemaal.”

Toch komt de topprestatie van de man uit Wellington niet helemaal uit de lucht vallen. Hij won dit seizoen zijn eerste wereldbekerwedstrijd op de vijf kilometer in Astana, en nam uit Berlijn het zilver mee naar huis. De reuzensprongen die Michael maakt zijn onmiskenbaar, maar waar ligt het plafond? “Ik heb geen grenzen”, luidt het stellig. “Ik was vandaag niet snel genoeg om te winnen, maar ik wil graag geloven dat het mogelijk is.”

In Gangneung reed Michael ruim 3,5 seconden van zijn persoonlijk record en vertoefde daarna op de eerste plaats. Toch was hij met twee ritten te gaan nog lang niet zeker van een medaille. “Je weet dat de Nederlandse mannen hard gaan rijden en van Beckert en Bloemen kun je ook verwachten dat ze er vol voor gaan.”

Michael zocht steun bij zijn trainer, en samen hebben ze de bloedstollende races uitgezeten. “We zitten dan samen te hopen”, zegt hij terwijl hij zijn handen ineen vouwt. “Niet dat er iets misgaat bij iemand anders hoor, zo wil ik niet winnen, maar ik hoop wel dat mijn eigen tijd snel genoeg is.”

Zenuwslopend
Om de spanning erin te houden doken Sven Kramer en Jorrit Bergsma in de voorlaatste rit allebei onder de tijd van Michael, die nu met nog één rit te gaan, derde stond. “Dat is zenuwslopend hoor. Vooral toen Bloemen in de laatste rit heel snel van start ging werd ik ontzettend nerveus.”

Bloemen was in de slotfase van de race echter een stuk langzamer dan Micheal, die daardoor naast Sven Kramer en Jorrit Bergsma op het podium mocht kruipen. "Ik heb nu wel bewezen dat het niet om gelukjes gaat, maar dat ik constant presteer", luidt het tevreden. 

Collega's en concurrenten feliciteren de Nieuw-Zeelander in het voorbijgaan, en ook de digitale complimenten stromen binnen. “Ik zette mijn telefoon net aan en die explodeerde bijna”, lacht Michael. “Ik moest alleen meteen naar de prijsuitreiking, dopingcontrole en pers, dus ik heb nog niets gelezen." 

Voor Michael en ploeggenoten staat morgen de team pursuit op het programma, een belangrijk onderdeel voor de Nieuw-Zeelandse trein, vertelt hij. “Ik hoop dat het team door mijn medaille van vandaag het gevoel heeft gekregen dat wij daar samen ook toe in staat zijn. We willen morgen op dat podium staan!" 

Teruglezen wat er vandaag allemaal gebeurde in Gangneung? Klik hier voor de liveblog!

Door Maayke Grootscholten - Laatste update op 06 jul 2017 om 12:17