Ze had grote rugproblemen en daardoor zou Kyarha van Tiel niet meer op topniveau op kunnen schaatsen. Maar met veel rekken, strekken en oefeningen heeft de Rotterdamse haar lijf aangepakt en haar zelfvertrouwen op het ijs teruggevonden. Zaterdag schaatste ze op de Challenge Cup een fantastische korte kür en kwalificeerde zich daarmee voor het WK in Japan.

Dolblij stapte Kyarha van Tiel van het ijs af. "Ik heb nog nooit zo goed geschaatst als nu", stamelde ze. "Mijn korte kür ging echt heel goed. Mijn sprongen lukte zonder dat ik een rare landing maakte en alles zat mee. Ik sprong een triple loop, een triple flip, een triple spot en een dubbele axel. En alles lukte gewoon! Ik heb alles perfect geland."

Om naar het WK Kunstrijden te mogen moest ze voor het technische onderdeel van haar korte kür 29 punten halen en voor haar lange kür waren dat er 49. In Kroatië had ze al haar punten gehaald voor de lange kür en dit weekend heeft ze, op het laatste moment dat het kon, ook haar WK-punten gehaald voor de korte kür. "Dat is best bijzonder", zegt ze bescheiden. "Dit is de eerste keer dat ik überhaupt die punten heb behaald voor het WK. Dat is me nog nooit eerder gelukt."

"Het klinkt misschien raar, maar ik heb met mijn trainers hier zoveel over gehad, dat ik het al bijna als normaal beschouwd dat ik me voor het WK kwalificeer. We hadden het erover dat het WK gemakkelijk haalbaar was voor mij en zo voelt het nu ook. Daarvoor twijfelde ik nog of ik het kon, maar nu heb ik het gewoon laten zien. En daar ben ik trots op."

Niet WK-waardig
Terwijl Van Tiel dit weekend haar WK-punten op de korte kür haalde, slaagde Niki Wories niet in haar missie. Op de korte kür had zij al haar punten al binnen, maar op de vrije kür nog niet. Bij de Challenge Cup haalde ze echter niet genoeg punten om zich voor het WK te kwalificeren en daarmee lijkt ook de nationale strijd tussen de twee Nederlandse schaatssters beslist te zijn. "Ik weet dat ik het kan, maar ik heb het niet laten zien", vertelt Wories.

"Ik heb hier geen WK-waardige kür laten zien en daar baal ik van. Mijn sprongen waren onder mijn niveau, maar ik weet ook dat dit niet het einde van de wereld is. Ik ga hard werken om weer terug te komen en er volgende keer wel weer te staan. Mijn echte doel is pas over drie jaar en dat zijn de Olympische Spelen."

Van Tiel zit nu aan de goede kant van de score en zij mag, als de KNSB daar goedkeuring voor heeft, waarschijnlijk naar het WK in Japan. Maar ook zij moest van ver komen. "Mijn rugproblemen heb ik nu aardig onder controle. De pijn in mijn rug zal nooit helemaal over gaan, maar ik heb er mee leren leven. Ik kan niet twee uur achter elkaar springen, maar als ik rustig begin met een warming-up, dan ga springen en tussendoor voldoende rust neemt, dan gaat het goed."

Alles kwijt
"Niemand weet echt wat er met mijn rug aan de hand is, maar mijn onderrug doet soms nog zeer. Ik ben ook meer over mijn lijf na gaan denken en hoe ik het behandel. Ik wil later ook nog kunnen lopen en daarom ben ik mijn lijf wat beter gaan verzorgen. Ik doe nu veel strekoefeningen en zorg ervoor dat ik mijn rug soepel houd."

Vooral in korte kür stond de Rotterdamse met zelfvertrouwen op het ijs. Haar vrije kür ging wat minder, waardoor ze de nationale titel toch aan Wories moest afstaan. Maar als alles mee zit, mag Van Tiel wel gewoon naar het WK. "Daar ben ik trots op. Zeker als je bedenkt hoe ik er afgelopen zomer voor stond. Ik weet niet hoe het kwam, maar in de zomer was ik ineens al mijn sprongen kwijt. Ik had een blokkade in mijn hoofd en ik durfde niets meer."

"Ik ben wel vaker hard gevallen, maar zo'n mentale blokkade had ik nog niet meegemaakt. Samen met mijn trainer, Kevin van der Bern, ben ik er weer bovenop gekomen. Op een zomerkamp in Newcastle daagde hij me uit voor een sprongen competitie. Hij heeft vroeger ook op hoog niveau geschaatst en aan de Olympische Spelen mee gedaan, maar in duel met mijn trainer kon ik natuurlijk niet achterblijven. Ik was zo vastbesloten om hem te verslaan en dat ik toen wel weer ineens de triple loop en de triple flip durfde te springen. Daarna ging het steeds beter en kreeg ik mijn vertrouwen weer terug."

Door Natasha Smit - Laatste update op 24 feb 2019 om 15:12