Eigenlijk neemt hij heel de schaatswereld op de hak. Hij tart de wetten van menig trainer en trekt een lange neus naar al zijn collega-schaatsers, ware het niet dat hij daar veel te aardig voor is.

De 23-jarige Stevin Hilbrands heeft zich gekwalificeerd voor het NK Afstanden en traint slechts twee keer per week. Voor de duidelijkheid: normaal gesproken ligt de trainingsfrequentie van schaatsers vaak op twee keer per dag. Dat is in een week dus zo’n twaalf keer vaker dan Stevin.

Op het NK Afstanden schaatst de psychologiestudent de 1000 meter.

Hij wordt door de meeste mensen Steve genoemd, daar heeft hij zelf voor gezorgd. Voor het gemak kort hij zijn naam altijd af, het wordt te vaak fout uitgesproken.

Steve komt uit Groningen, is lang, heeft donker haar, is bescheiden, vriendelijk, altijd in voor een praatje en je zou denken: aartslui.

Niets is minder waar. Steve heeft het altijd druk. Eigenlijk wil hij veel te veel, behalve één ding, dat is keihard trainen, maar daar heeft hij wel een reden voor.

Hij was een groot talent in zijn juniorentijd, werd Nederlands Kampioen, nam deel aan het WK junioren, schaatste enkele jaren in Jong Oranje en in de opleidingsploeg. Hij trainde hard, maar kampte vaak met diverse blessures. Een rugblessure zorgde er uiteindelijk voordat hij de topsport vaarwel zei.

Ruim een jaar had hij niets met schaatsen te maken, totdat hij deze zomer weer begon te trainen, ‘gewoon voor de lol’. In deze korte winterperiode had hij pas twee keer op het ijs gestaan, toen hij al diverse limieten schaatste. Enkele weken later schaatste hij puur voor de fun de plaatsingswedstrijd voor het NK en verbaasde daar zichzelf en anderen door het NK te halen.

Hoe krijg je dit nou weer voor elkaar?
,,Ja, ik had dit niet verwacht! Ik dacht van tevoren nog: het is wel een beetje belachelijk als ik dit haal. Nu ik het vertel vind ik het nog steeds erg raar klinken. Ik denk dat ik het te danken heb aan mijn talent en mijn schaatstechniek.’’

En dan heb je nu reden om harder te trainen, lijkt me?
,,.Nou eigenlijk niet. Als ik heel weinig doe, dan gaat het goed met mijn rug. Ik denk dat het fysiek lastiger wordt zodra ik volle bak train. Bovendien heb ik het ook heel druk met mijn studie en werk dat ik ernaast doe. Ik wil altijd heel veel dingen tegelijk.’’

En hoe staat het met je doelen op het NK?
Na een lach volgt een lange stilte voor hij antwoordt:
,,Eh, ik ben nu al verder gekomen dan ik verwacht had. Mijn doel is meedoen, dat vind ik erg leuk en ik ben benieuwd wat ik nog kan.’’

Door Lisette van der Geest - Laatste update op 06 jul 2017 om 13:17