De Nederlandse vrouwen hebben het zilver behaald op de ploegenachtervolging. Antoinette de Jong, Ireen Wüst en Melissa Wijfje kwamen net tekort voor de gouden medaille, die naar Canada ging. Rusland greep het brons.

Nederland kwam in de laatste rit in actie en leek op weg naar de winst, maar de slotronde van Canada was net iets beter dan die van de oranjetrein. Nederland noteerde een tijd van 3.00,35, terwijl de Canadese vrouwen een tijd van 3.00,24 op het scorebord zagen staan. Het gat met de nummer drie Rusland, die in Polen de eerste team pursuit won, was maar liefst vier seconden. Nederland pakte twee weken geleden ook al het zilver.

Ivanie Blondin pakte zodoende haar derde gouden medaille in Nur-Sultan. De 29-jarige Canadese zegevierde eerder verrassend op de 5000 meter en 1500 meter. Wüst verbaasde zich in Kazachstan nog wel over het wedstrijdschema. De vijfvoudig olympisch kampioene sprak van een ongelukkige combinatie met de 1500 meter en de ploegachtervolging op dezelfde dag. Ze liet de huldiging van de 1500 meter daarom ook schieten.

Nederlandse mannen zesde
De Nederlandse mannen kwamen in Nur-Sultan niet verder dan de zesde plek. Het Nederlandse trio, met Patrick Roest, Chris Huizinga en nieuwkomer Tjerk de Boer, had het zwaar in de laatste rondes en kwam uiteindelijk in een tijd van 3.50,93 over de streep. Italië ging met er met de gouden medaille vandoor. Het trio noteerde 3.46,31 en versloeg daarmee Canada en Rusland.

Bondscoach Jan Coopmans kon in Nur-Sultan niet beschikken over routiniers Sven Kramer en Douwe de Vries. Beiden gingen op trainingskamp naar Collalbo met Team Jumbo-Visma. Met De Vries, Bosker en Roest won Nederland twee weken geleden de World Cup in Tomaszow Mazowiecki. In de wereldbekerstand staat Nederland nu tweede, vlak achter Italië.

Oorspronkelijk zou Marcel Bosker op de plek van Roest rijden, maar Bosker meldde zich zondagmiddag met de tranen in zijn ogen af. De jonge rijder van TalentNED kende zaterdag een dramatische 10 kilometer en zag halverwege de rit het zwart voor zijn ogen. Hij bleek last te hebben van de warmte in de hal. Een dag later reed hij nog wel de 1500 meter, maar ook die viel hem zwaar. Roest, die op de 1500 meter knap zilver pakte, stelde zich daardoor alsnog beschikbaar.