Met nog één ronde te gaan maakt hij zich klaar voor de pelotonsprint. In de strijd om de achtste plek bij de vierde KPN Marathon Cup in Heerenveen wurmt hij zich naar voren, maar dan krijgt hij ineens een beuk en ziet hij een top tien notering vervliegen. "Jammer, maar volgende week is er weer een nieuwe kans", zegt Mark Prinsen vrij nuchter.

Als Prinsen het ijs afstapt en zijn schaatsen uittrekt, kan hij zijn glimlach niet onderdrukken. Zijn ploeggenoot Ronald Haasjes heeft zojuist de marathon bij de beloften 'na goed teamwork' gewonnen. Prinsen eindigde zelf – mede door die bijna-val – op de 38e plaats, maar die uitslag kan hem weinig deren. Het is de nieuwe wereld waarin de 24-jarige Wannepervener zich momenteel bevindt. Jarenlang reed hij zijn rondjes op de shorttrackbaan, maar sinds dit seizoen is Prinsen geen professioneel shorttracker meer, maar een recreatief marathonschaatser. "Ja, het is anders, maar je moet nog steeds als eerste over de streep komen."

 

Prinsen komt uit voor Team ZiuZ. Bij dit bedrijf heeft hij niet geheel toevallig onlangs ook zijn stage voor school afgerond. Samen met Ronald Haasjes, Gerwin Smit en Kevin van der Horst vormt hij een hecht team. Ze wonen allemaal in de buurt van elkaar, trainen twee keer per week op de ijsbaan en fietsen geregeld samen op de weg. Prinsen had ook voor een team in de Topdivisie kunnen uitkomen, maar daar heeft hij bewust niet voor gekozen. "Ik heb vorig jaar twee marathons in de A-groep gereden, maar dat was echt nog wat anders", doelt hij op het niveau.

 

In het peloton bij de beloften kan hij in een ontspannen sfeer rustig zijn eigen gang gaan en leren van bepaalde situaties. Met shorttracken heeft hij altijd geleerd diep te zitten, maar die houding is tijdens een marathon niet vol te houden. "Dan ga je bewust wat hoger zitten om zo ontspannen mogelijk te rijden. Het is wel belangrijk dat je af en toe even je rug strekt", aldus Prinsen, die in de zomer veel heeft gefietst om aan zijn uithoudingsvermogen te werken. Het verschil tussen een marathon (een klein uur) en een shorttrackrace (een paar minuten) qua lengte is enorm.

 

De vele arbeid op de fiets heeft geholpen; hij heeft tot nog toe elke marathon uitgereden en ook over snelheid hoeft hij niet te klagen. Het enige waar Prinsen naar eigen zeggen nog in kan verbeteren, is het herkennen van zijn tegenstanders. Omdat hij net nieuw is in het peloton, weet hij nog niet zo goed op wie hij moet letten. "Ook ben ik zelf nog geen één keer rond geweest, maar dat komt vanzelf wel."

 

Studie

Het nieuwe leven bevalt Prinsen meer dan goed. Het is een stuk relaxter, in de kleedkamer wordt er 'leuk geouwehoerd' en er is ruimte voor andere dingen, zoals studeren en kitesurfen. Prinsen studeert Werktuigbouwkunde en hoopt die studie dit jaar af te ronden. "Sport stond bij mij altijd op de eerste plaats, maar nu wil ik gewoon dat papiertje hebben. Ik heb die keuze bewust gemaakt en dat is voor nu mijn belangrijkste doel."

 

Voor Prinsen was zijn studie echter niet de enige reden waarom hij de shorttracksport aan het eind van vorig seizoen vaarwel zei. Door verschillende keuzes van de selectiecommissie shorttrack, die telkens in zijn nadeel vielen, was hij er klaar mee. Hij had er al die jaren alles voor opzij gezet, maar kreeg niet de beloning waar hij op gehoopt had. Zo zag hij zijn grote droom, uitkomen op de Olympische Spelen, uiteenspatten. "Ik vind het nog steeds heel jammer, maar ik kan er niets meer aan veranderen", aldus Prinsen.

 

"Ik had echt het idee dat ik goed genoeg was om daar te staan. Vlak voor de Spelen stond ik zelfs nog op het podium bij de World Cup in Zuid-Korea, dus ik had het niveau zeker. Helaas viel de keuze daarna niet op mij. Tja, ik kan er wel eeuwig in blijven hangen, maar ik heb nu iets nieuws gevonden en dat bevalt hartstikke goed."

 

Podium

Voor Prinsen is de marathon een leuke manier om fit en tegelijkertijd competitief te blijven. Het plezier, wat hij in het shorttrack een beetje was kwijtgeraakt, hoopt hij daar weer te hervinden. "Shorttrack is een fantastisch spel, het tegen elkaar rijden en de vele inhaalacties die je moet maken. Maar bij een World Cup of een kwalificatiewedstrijd rijd je om te presteren en niet per se omdat het heel leuk is", vervolgt hij. "Bij de marathon krijg je elke week een nieuwe kans. Het is allemaal wat relaxter."

 

Natuurlijk mist hij het shorttrack weleens, al is het er dit jaar nog niet van gekomen om zijn shorttrackijzers weer uit het vet te halen. Hij volgt zijn ex-collega's op de voet en heeft af en toe nog contact met ze via WhatsApp. Of hij ooit nog terugkeert op het shorttrackijs durft hij niet te zeggen. "Wie weet, ik sluit het niet meteen uit. Ik wil eerst mijn studie afmaken en daarna zie ik wel weer verder. Deze zomer ga ik in ieder geval bij Cycling Team Fryslan door heel Nederland de clubcompetitie rijden. Wielrennen vind ik namelijk ook leuk om te doen."

 

De ambities in het marathonschaatsen blijven vooralsnog bescheiden. Toch noteerde Prinsen al een zesde plek bij de marathon van Amsterdam. "Ik wil vooral lekker veel plezier hebben." Dan, na een korte stilte: "En ik zou heel graag een keer het podium willen halen."

 

Door Rijcko Treep - Laatste update op 14 nov om 19:01