Freek van der Wart heeft zijn shorttrackcarrière per direct beëindigd. Hij ziet zich hiertoe genoodzaakt, omdat hij als gevolg van een enkelblessure niet meer het niveau haalt dat hij gewend was. "En ik voel er niets voor om op een lager niveau te moeten rijden."

De uit Zoetermeer afkomstige shorttracker kan terugkijken op een bijzondere carrière. In 2006 behoorde hij tot de eerste rijders van de Nationale Trainingsselectie Shorttrack. Hij verhuisde ervoor naar Heerenveen, waar hij nog altijd woont. Onder leiding van de bondscoaches John Monroe (tot 2010) en Jeroen Otter werkten de Nederlandse shorttrackers zich naar de wereldtop.

Van der Wart was in al die jaren een vaste waarde in de relayploeg, die in 2014 in Montreal voor het eerst wereldkampioen werd. "Na een krankzinnige laatste ronde, waarin ik nog dacht dat we vierde zouden worden, pakten we toch het goud", aldus Van der Wart. "Wereldkampioen worden, dat is iets waar je als kind van hebt gedroomd. Als je iets heel graag wilt, dan kun je dat ook bereiken, als je er maar hard genoeg voor werkt."

Van der Wart in zijn beginjaren bij de nationale selectie | Foto : Soenar Chamid

 
Europees kampioen
Als individuele rijder beleefde hij op het EK van 2013 zijn hoogtepunt. In het Zweedse Malmö won hij op de slotdag zowel de 1000 meter als de superfinale. Van der Wart werd verrassend Europees kampioen. "Die zondag lukte ineens alles. Dat is me daarvoor én daarna nooit meer gebeurd", blikt hij terug. "Ik heb er enorm van genoten, die titel was zo bijzonder."

De grootste teleurstelling in zijn loopbaan beleefde Van der Wart bij de Olympische Spelen van Sotsji in 2014. Bij drie van zijn vijf races kwam hij ten val, met als dieptepunt de relay-finale, waarin hij al in de eerste bocht onderuitging. Hoewel de regels dat voorschrijven, weigerde de arbiter een herstart. Het Nederlandse team dat serieus titelkandidaat was, finishte nu slechts als vierde. "Ik voelde de grond onder me wegzakken."

Triangle


Revalidatieproces
Na Sotsji droomde Van der Wart van een medaille in PyeongChang. "Ik wilde heel graag nóg een kans krijgen in een Olympische finale. Dat kwam er niet van." Bij een langebaantraining in augustus 2016 brak Van der Wart zijn enkel, waarna een lang revalidatieproces volgde. "Ik heb keihard geknokt om terug te komen. En ik kwam heel dichtbij, maar de race tegen de klok heb ik verloren. Toen het erop aankwam, was ik net niet goed genoeg."

Van der Wart kwalificeerde zich niet voor de Spelen van PyeongChang en heeft nu besloten te stoppen met topsport. Dat besluit maakte hij vandaag bekend, 'met pijn in mijn hart'. Hij gaat zijn studie bedrijfskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen afronden. "Ik heb nog anderhalf jaar te gaan." Die studie wil hij komend jaar al combineren met een baan in de sportwereld. "Ik zou me graag willen toeleggen op het verbeteren van topsportfaciliteiten, bijvoorbeeld binnen een sportbond."