Zelf sporten: Kunstrijden
Wat is?
Licht uit, spot aan. In de spotlight staat een kunstrijdster in een mooi pakje klaar om met haar kür te beginnen. De muziek start, de eerste sierlijke bewegingen zijn gemaakt. Het publiek juicht als de rijdster een goede drievoudige Lutz gevolgd door een dubbele Spot uitvoert. En het publiek huivert als de rijdster even haar evenwicht dreigt te verliezen bij het landen op één been na een andere drievoudige sprong. Rijdster en muziek vertellen een verhaal en brengen het publiek in vervoering. Je zou bijna vergeten dat het ook nog om een kampioenschap gaat.
Kunstrijden bestaat uit de volgende onderdelen: Solorijden voor dames en heren, Paarrijden, IJsdansen, Synchroonschaatsen en Showrijden. Bij wedstrijden voeren rijders een korte en een vrije kür uit.
De korte kür mag maximaal twee minuten en vijftig seconden duren waarin de rijder maximaal zeven voorgeschreven elementen moet laten zien op zelf gekozen muziek. Elk jaar bepaalt de ISU welke elementen dit zijn en aan welke minimum eisen een rijder hierbij moet voldoen. Elk element heeft een bepaalde basiswaarde. Als de schaatser hoger inzet (bijvoorbeeld een drievoudige sprong doet in plaats van de voorgeschreven tweevoudige) kan hij dus meer punten verdienen.
De vrije kür duurt voor de senioren dames vier minuten, voor de senioren heren 4,5 minuut. Voor andere groepen is de vrije kür korter. De schaatsers zijn verder vrij in hun keuze voor muziek en het programma, al moeten ze natuurlijk wel een harmonisch geheel laten zien van sprongen, sprongcombinaties, danspassen, verbindingspassen en tempowisselingen. Voor het publiek is de vrije kür een prachtig schouwspel omdat artisticiteit en originaliteit hierbij een grote rol spelen.
Om een goede kunstrijder te worden is het essentieel het hele jaar door op het ijs te staan. Daarnaast moet een kunstrijder beschikken over een goede conditie, en zijn balletlessen een belangrijk onderdeel van de training. Hoe jonger je begint, hoe meer kans je hebt de top te halen.
IJsdansen en paarrijden: de verschillen
Hoewel ijsdansen en paarrijden veel op elkaar lijken, zijn er toch een paar belangrijke verschillen. Zo is het bij het ijsdansen niet toegestaan de partner boven het hoofd te liften. Ook mogen de partners elkaar niet langer dan vijf seconden loslaten en is de tijdsduur van de lifts gelimiteerd. IJsdansen kent twee onderdelen: de korte dans en de vrije dans. De korte dans is alleen voor junioren en senioren, en is een samensmelting van de vroeger verplichte dans en de originele dans. De categorieën lager dan de junioren kennen nog wel een verplichte dans onder de naam 'patroondans'. Bij de korte dans en de vrije dans is vocale muziek toegestaan.
Paarrijden is technisch gezien de moeilijkste discipline van het kunstrijden. Bij paarrijden gaat het erom dat beide partners moeilijke elementen zo synchroon mogelijk uitvoeren. De geworpen sprongen en de dodenspiraal zorgen bij het paarrijden voor veel spektakel!
Synchroonschaatsen
Synchroonschaatsen is een relatief nieuwe tak binnen het kunstrijden waarbij een groep van maximaal zestien schaatsers een kür rijdt, waarbij het van belang is dat de groep een eenheid vormt. Het leuke hieraan is dat het voor jong en oud leuk is om te doen en dat het een echte teamsport is.
Showrijden
Tot slot kent het kunstrijden de vorm Showrijden. Hierbij gaat het om creativiteit om een thema uit te beelden op het ijs. Showrijden kun je zowel als solict, als in een groep doen. Vocale muziek is hierbij toegestaan en ook in de kostuumkeuze kun je je fantasie de vrije loop laten. Internationaal bestaat er nog geen kampioenschap, maar in Nederland is er ook een kampioenschap Showrijden.
